Faktem jednak niezaprzeczalnym jest to, że iż wtedy powstały wspaniałe płyty i odbyły się niezapomniane koncerty, a ówczesna muzyka na zawsze zostanie w pamięci. No bo kto może nie pamiętać słynnego zespoły TSA, którego ówczesny image tak bardzo przypominał australijską grupę ACDC, a wzorce muzyczne czerpali od najlepszych i największych? Albo Lombard ze wspaniałą wokalistką Małgorzatą Ostrowską, filigranową dziewczyną o potężnym, rockowym głosie?

Wtedy też powstały największe utwory zespołu Perfect z Grzegorzem Markowskim (słynna Autobiografia będąca hymnem pokolenia) czy Republiki ze niezapomnianym, przedwcześnie zmarłym Grzegorzem Ciechowskim. No i słynne festiwale rockowe w Jarocinie gromadzące wielotysięczną, młodzieżową publiczność zjeżdżającą z najdalszych zakątków kraju. Tak… To były wspaniałe, niezapomniane czasy Ta muzyka zawsze pozostanie w pamięci tamtego pokolenia…..

Starsi ludzie zapewne pamiętają takie zespoły jak Niebiesko Czarni, Czerwono Czarni, Trubadurzy czy Czerwone Gitary. Ich muzyka to było w większości naśladowanie zespołów zachodnich i raz im to wychodziło lepiej, raz gorzej. Jednak w tamtej szarej rzeczywistości lat rządów towarzysza Gomółki był to jakiś przebłysk optymizmu i wiary w lepszą przyszłość.

Mieliśmy też muzyków, którzy gdyby mieszkali nie w komunistycznej Polsce tylko na Zachodzie pewnie zrobiliby oszałamiającą, światową karierę. Muzyka przez nich stworzona, to była światowa ekstraklasa, można powiedzieć: artystyczna najwyższa półka. Chodzi oczywiście o Czesława Niemena i Tadeusza Nalepę (obaj już niestety nie żyją). Obaj zostawili po sobie wspaniałą spuściznę w postaci wspaniałych płyt z muzyką, która prawdziwych koneserów przyprawia o dreszcz.

Na samym początku tamtej dekady Deep Purple nagrali słynną In Rock, która to płyta stała się klasyką rocka i tak już pozostanie po wsze czasy. Muzyka tam zawarta jest niesamowita, poraża swą ekspresją i mocą. To prawdziwy kawał surowego, gitarowego brzmienia popartego dźwiękami organów Hammonda. No i ten niesamowity głos Iana Gillana, który jest chyba najbardziej rozpoznawalnym wokalem na świecie.

To zresztą był dopiero początek triumfalnego pochodu Ciemnego Fioletu po rockowej scenie. Ich muzyka nabierała rozpędu, a ich talent wokalno – instrumentalno -kompozytorski zaowocował kilkudziesięcioma doskonałymi płytami. I trzeba wspomnieć jedno: nie nagrali ani jednej płyty słabej. W ich dyskografii są płyty dobre, bardzo dobre i doskonałe.

The Rolling Stones są dziś zwani dinozaurami rocka, bo właśnie minęła czterdziesta szósta rocznica powstania zespołu, który wciąż gra, nagrywa i wzbudza emocje wśród tysięcy ludzi. Nie do wiary, ale muzyka Rollinstonesów wciąż żyje, ma się dobrze i ciągle znajduje mnóstwo fanów. I co najciekawsze: słuchają jej ludzie wieku od przysłowiowych dwóch do stu dwóch lat. Po prostu oni się nie starzeją.

To zadziwiające, że ponad sześćdziesięcioletni Mick Jagger biega po scenie jak nastolatek, a na jego widok piszczą nawet nastolatki, które mogłyby być jego wnuczkami, a może i prawnuczkami. Wynika z tego, że muzyka, ale i też image Stonesów jest ponadczasowe czyli czas dla nich stoi w miejscu. To prawdziwa sztuka, by trzymać formę przez kilka dziesięcioleci.

Zespół, który pozostał chyba na zawsze pamięci to czterech Brytyjczyków z Liverpool, którzy w roku tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym drugim utworzyli The Beatles. Właściwie wraz z nagraniem przez nich pierwszego singla (słynne “Love Me Do”) muzyka przeżyła przełom, po którym już nic nie było takie samo. The Beatles dokonali wyłomu w świecie muzycznym i właściwie oni zapoczątkowali trendy, które panują do dziś.

Koncerty The Beatles gromadziły ogromne tłumy publiczności, która żywiołowo reagowała na kolejne piosenki. Na starych materiałach filmowych możemy zobaczyć, że ich muzyka właściwie ginie w ogłuszającym krzyku nastolatek, które na sam ich widok wpadały w ekstazę. Przed koncertem często interweniowała policja nie mogą sobie dać rady z rozkrzyczaną i podnieconą młodzieżą…. To były czasy, prawda……?